Expo bedenken
Ik had al vrij snel bedacht dat ik graag een opstelling wilde doen voor mijn expo, maar het was nog erg zoeken naar de vorm waarin ik dat zou kunnen doen. Bij de eerste expo coaching met Machiel bedachten we dat het belangrijk is om een goed uitgewerkt scenario te hebben dat ik kan volgen. Ik was erg bang dat het me niet zou lukken het concept zo uit te voeren dat het zou werken binnen de vorm van een expositie, maar met wat overtuiging ben ik het toch gaan doen, ook met het idee ‘als het niet werkt dan weet ik dat ook.’ Een opstelling doen is namelijk eigenlijk iets wat je voor een wat langere tijd wilt kunnen doen. Dus het was belangrijk om genoeg context te leveren zodat mensen zich snel konden inleven.
De ervaring die ik wilde was eigenlijk in meerdere stappen. Als eerste dat je deel bent van een ecosysteem waarin er verschillende rollen en relaties bestaan, als tweede dat je als mens hier dus ook invloed op kan uitoefenen, en daarna eigenlijk de vraag, op welke manier zou je zelf graag invloed willen uitoefenen op je levende omgeving.
Ik zou graag nog een keer een opstelling doen waar er meer tijd is om de vervolgstappen van deze vraag ook te kunnen onderzoeken.
(Ik heb ook veel teruggedacht aan mijn 1+1+1 installatie, daar wilde ik ook dat de deelnemer zich onderdeel zou voelen van een systeem) Deze vorm van het doen van een opstelling leent zich daar erg goed voor.
Het werkte best wel goed, mensen vonden het niet moeilijk om zich in te leven. Het dragen van een prop hielp ook erg bij het inleven. Het was fijn dat er even een moment was waarin je gaat staan, en ook het moment om er weer uit te komen.
Bij de coaching had iemand het idee om een ketting te maken waar ook op staat wat je rol is, dan is er ook wat te zien van de buitenkant. Dat is ook leuk voor andere bezoekers zodat ze kunnen zien wat er gebeurd.
Goed om nog even na te denken over hoe ik ervoor kan zorgen dat het een veilige space is, zeker tijdens de expo zelf als er ook allemaal andere bezoekers zijn.
Het zou fijn zijn als ik ook de ruimte zo kon inrichten dat er nog steeds iets te zien is wanneer er geen opstelling plaatsvindt. Eventueel in de vorm van een filmpje of foto's waarin wordt laten zien wat we doen.
Hoe presenteer ik de props?
Volgens mij geef ik ze ook
Zou nog kunnen nadenken over verschillende vraagstellingen.
Ik moet even de opstelling iets meer gestructureerd inleiden met een casus en wat de regels zijn. En dat een paar keer oefenen zodat ik het vloeiend kan vertellen.
Je hebt wel minimaal vier personen nodig om mee te doen, drie is net te weinig. En het bos of de boom moet als eerste geplaatst worden want dat is de rol waar anderen zich het meest toe gaan verhouden.
Het zegt nog niet meteen iets over wat voor rol je zou kunnen innemen als bezoeker, het hielp wel om een rol als bezoeker toe te voegen aan de opstelling,
Wat nog prettig zou zijn is een afbakening van de omgeving.
Ik heb daarna ook geexperimenteerd met verschillende ondergronden. Voor test twee lag er wat er op de foto meest rechts lag, met ook nog een blauw rondje in het midden en een groot mandala kleed onder het raam.
Expo test 2
Het was een beetje ongemakkelijk, ook om de ketting om te doen, ik moet zorgen dat die groot genoeg zijn om gemakkelijk om te doen.
Het liep een beetje vast, iedereen was eigenlijk vrij snel gesetteld, en toen wist ik niet zo goed meer waar ik naar kon vragen.
Iedereen ging zitten en echt een plek zoeken in de ruimte, ik denk dat mensen zich te veel tot de ruimte gingen verhouden en minder tot elkaar. Ze zeiden eerst van niet maar toen ik de grond weg haalde zeiden ze wel dat dat meer ruimte voor beweging opleverde.
Het inleven zelf ging best goed.
Ik weet niet zeker of het doet wat ik wil. Eigenlijk wil ik dat er ook nog nagedacht wordt over welke rol je zou kunnen of willen innemen als mens, even nadenken hoe ik toch die vraag nog kan stellen.
Daarna besloot ik meer kettingen te maken, een voor elke rol die ik misschien dacht te willen inzetten, het zijn er negen geworden. Je kunt ze in de foto hieronder in de vensterbank zien liggen. De mensen hebben beide een hoedje. De cafe eigenaar een bruin petje, de bezoeker een blauwe buckethat, de merel een oranje gehaakte ketting, de houtkever de groene bandana om de schouders, het voedselbos een paars sjaaltje, de hovenier een geel sjaaltje, de kromme rijn een blauwe gehaakte ketting, de regenworm een donkerbruinig gekleurd sjaaltje en de boom een klimop tak. Ook heb ik de ondergrond en andere extra's weggehaald uit de omgeving, de afbakening niet.
Reflectie expo
De vorm lukte best wel goed voor het doel om je in te leven in een ecologisch systeem. Bij de beoordeling zei Laura ook: het werkt als voorproefje.
Er gebeurt al heel snel iets wanneer mensen in de omgeving gaan staan. Ik heb het uiteindelijk drie keer gedaan tijdens de avond, er waren niet altijd mensen die mee wilde doen. De dag van te voren hadden er ook twee mensen afgezegd die zouden komen helpen waardoor ik wel even gestresst was dat het goed zou komen, maar gelukkig boden klasgenoten aan ook mee te willen doen mocht het nodig zijn.
Stap twee en drie van de beoogde ervaring zijn echter niet helemaal gelukt. Stap twee misschien een beetje maar ik heb geen duidelijke feedback die dat aangeeft. Ik heb gedurende de twee weken wel nagedacht hoe ik daar zou kunnen komen. Ik dacht na afloop de deelnemers nog te kunnen vragen wat voor rol zij als mens dan zouden kunnen of willen innemen, maar dit vloeide niet echt voort uit het doen van de opstelling. Ik heb het bij de beoordeling nog gevraagd na afloop maar de conclusie was dat er wat meer tijd nodig is om daar te komen.
Ik wil graag nog eens een opstelling doen, maar er dan meer tijd voor hebben om ook de volgende delen van mijn vraag te onderzoeken.
Veel mensen leken sceptisch dat het zou lukken om je in te leven maar dat lukte dus juist erg goed.
Het dragen van de kettingen hielp bij het inleven
Er is weinig te zien als er geen opstelling gebeurd dat is jammer
Er hebben ook een aantal personen die ik niet van tevoren had uitgenodigd mee gedaan, daar was ik erg blij mee.
Ik vond het af en toe best spannend om het proces te leiden, ik heb nog maar weinig ervaring met het doen van opstellingen, maar gelukkig stamelde ik niet zoals ik een beetje deed bij de tweede test. Naarmate ik het vaker deed ging het wel steeds beter, ik kreeg meer gevoel voor wie er misschien iets wilde zeggen of verplaatsen, ik vond het ook nog wel een beetje spannend om zo erg de controle te nemen, dat deelnemers niet uit zichzelf mochten verplaatsen of praten maar dat ik echt daar ruimte voor gaf. Maar dat ging ook best goed. Het was wel nog zoeken hoeveel controle ik überhaupt moest nemen want ik wilde de deelnemers ook niet afschrikken.