Bewoners lijken zich over het algemeen goed te kunnen vinden in de ambities van het project: het aanpakken van het watermanagement, het verbeteren van de sociaal-fysieke omgeving, het vergroten van biodiversiteit en het bevorderen van gezondheid op het Plejadenplein. Eén concrete eis vanuit bewoners werd al voor de start duidelijk: het Pierenbad mag niet verdwijnen. Van mei tot en met september vormt dat het kloppende hart van de buurt. Direct bij de eerste bijeenkomst maakte het projectteam duidelijk dat het badje zou blijven. Dat zorgde zichtbaar voor geruststelling in de zaal.
Vooraf werd verwacht dat er veel tegenstellingen zouden zijn tussen wat oudere en nieuwe bewoners ‘mooie’ of ‘goede’ maatregelen vinden. Op het thema veiligheid hoorden we dat inderdaad terug. Waar de nieuwere bewoners graag positief gedrag bevorderen door vriendelijke architectuur en stimulerende activiteiten, zouden veel oudere bewoners ontoelaatbaar gedrag willen voorkomen door camera’s, borden en hekken.
Op het thema ‘groen’ was het team ook voorbereid op frictie. Zoals bijvoorbeeld ook te zien is in de film Dorp in de Stad, zouden oude bewoners typisch van strak, en nieuwe bewoners van wild groen houden. Tegengestelde meningen rondom groen kwamen in het onderzoek in fase 1 minder naar voren dan verwacht. Zo gaf een 78-jarige bewoonster aan: “Yuppen zijn begaan met de natuur, maar ik ook! Het is heel belangrijk voor de kinderen.”
In de reacties maakt het ook uit in hoeverre mensen zich verbonden voelen met het plein. Mensen die een stuk van het plein af wonen worden sneller enthousiast van ideeën als bankjes op het plein of een bar, maar omwonenden die ’s avonds regelmatig last hebben van het geluid van jongeren zijn daar kritisch op. En mensen die er met hun kinderen komen vinden andere dingen belangrijk dan mensen die er de hond uitlaten. Mensen die ervaring met het plein hebben kunnen vaak preciezer aangeven waarom ze iets wel of niet goed vinden. Bijvoorbeeld: “Geen bankjes bij het zwembad, want daar komen ’s avonds luidruchtige jongeren op af.”
Bij het verzamelen van feedback op het ontwerp lijkt het zinvol om naast een mix van oude en nieuwe bewoners, te zorgen voor een vertegenwoordiging van frequente gebruikers: direct omwonenden, mensen die er de hond uitlaten, mensen die er met kleine kinderen komen spelen, jongeren of jongerenwerkers, mensen die de organisaties rond het plein bezoeken.
Meerdere bewoners gaven aan dat het onmogelijk wordt om iedereen tevreden te krijgen. Rust en veiligheid ‘s avonds, ruimte voor ontmoeting en veilig spelen overdag, en ruimte voor diverse natuur lijkt hen moeilijk te verenigen in het ontwerp. Aan het projectteam de uitdaging om een plein te ontwerpen dat tegemoetkomt aan de diverse wensen van bewoners.
.