In de eerste fase bleek het lastig om samenwerking en kennisdeling tussen de twaalf partners goed te organiseren. Partners gaven bij de HvA aan dat er kansen zijn gemist bij het uitwisselen van data, benutten van expertise en de communicatie met bewoners.
De gemeente richtte vanaf de start van het project overlegstructuren in voor projectmanagers (werkpakketten, risicoanalyse). Op de inhoud bleef uitwisseling beperkt. Vanuit behoefte aan afstemming startte Muzus een wekelijks participatieoverleg voor ontwerpers en onderzoekers. Dat hielp om elkaar op de hoogte te houden en bewoners niet te overvragen.
Het delen van data bleek complex, mede door privacyregels: elke partij is verantwoordelijk voor de privacy van de eigen respondenten. Onderzoekers deelden daarom pas na hun analyse de resultaten, wat door verschuivingen in de planning te laat kwam voor de ontwerpers. Tegen die tijd was het participatietraject grotendeels afgerond en het ontwerp al vastgesteld.
Ook in de communicatie met de buurt was de regie versnipperd. Door tijdsdruk namen ontwerpers zelf het initiatief voor het maken van de website en nieuwsbrieven, maar andere partneractiviteiten werden in de snelheid niet meegenomen. De ritmeworkshops werden vervolgens via andere kanalen aangekondigd. Bewoners ontdekten daardoor pas later dat deze ook bij Bodem voor de Buurt horen. Deze gefragmenteerde communicatie leidde in sommige gevallen ook tot ontevredenheid bij partners. Enkele partners gaven aan dat zij onvoldoende ruimte ervoeren om hun inzichten of bijdragen te delen, waardoor gezamenlijke afstemming onder druk kwamen te staan.
.
Gebrek aan regie, waardoor kansen voor het samenbrengen van kennis en expertise in het ontwerp voor het Plejadenplein gemist worden
