Vier lagen reflectie

Pijnpunt Expositie

 Inhoud 


Eerde in mijn dci carrière heb ik feedback gekregen als onduidelijk praten (wolkering). Of merkte ik bij installaties dat ik als ontwerper nodig was om de inhoud van mijn werk te ondersteunen. Een thema waar ik dit jaar gefocust mee aan de slag ben ik duidelijk zijn. Ook wilde ik mijzelf deze expo graag uit het ontwerp ontwerpen zodat dit op zichzelf kon bestaan. 

Daardoor heb ik gekozen voor een abstracte prestatie van de ervaring die ik over wilde brengen. Door in mijn proces doorlopend constant af te bakenen heb ik geprobeerd het overzichtelijk en eenvoudig te houden zodat de boodschap zou stevig mogelijk zou bestaan. Doordat ik de dag voor de expositie mijn installatie heb getest met (onwetende) medestudenten wist ik mijn installatie zo te fine tunen dat het bestaande ontwerp zo waterdicht mogelijk zou zijn. Bijvoorbeeld de positionering van het museum bordje was hierin een belangrijk punt. Het testen heeft mij geholpen mijn installatie naar een hoger niveau te tillen en mij als ontwerp op de dag van beoordeling het vertrouwen gegeven van de werking en het beoogde resultaat. 

Door voorafgaand aan mijn ontwerp 3 duidelijk punten vanuit onderzoek te hebben had ik een fundament waar ik met mijn creativiteit omheen kon bouwen. Dit heeft mij geholpen om richting te houden in het ontwerp en gericht aan de slag te kunnen. 

Professioneel 


Op tijd beginnen en het inplannen van reservetijd. Hierdoor kon ik ondanks de beperkte tijd op de dag van beoordeling zeggen dat het “af” is en had ik geen Doorontwikkelingen meer liggen die het ontwerp miste voor een hoger niveau.


Door bewust te reflecteren het afgelopen half jaar heb ik met mijzelf afgesproken mijzelf serieus te nemen als ontwerper. Door geregeld mijn emotie alf afstuderend student te distantiëren van de to do lijst van een maker ga ik gemakkelijker aan de slag met uitdagingen. Ik heb de expositie erg serieus genomen van niveau van mijn presentatie tot productie werk en coaching van mijn mede-studenten. Door deze houding bewust aan te nemen probeer ik net met een studenten afwerking alsnog de professionele touch te verkrijgen. De reflectie van de rollen die ik met lobke heb gedaan op 3 december heeft het beeld geschetst wat ik in het proces van deze expositie tot leven heb geprobeerd te laten komen.

Proces


Het werken op locatie was waardevol in dit proces. Door mijn ontwerp direct aan de ruimte te verbinden, ontstonden nieuwe ideeën die werden versterkt door de context. Toen ik mijn ontwerp voor het eerst in de ruimte plaatste, werd in het oude kantoorgebouw meteen een passend decor zichtbaar. De kantoorsetting die ik had geschetst kwam tot leven en versterkte de boodschap van mijn installatie.


In het proces heeft het mij geholpen om manou en vooral lobke te betrekken in mijn ontwerp. Door hardop na te denken en input te krijgen van anderen heb ik mijn blik verruimd en hielpen zij mij kritisch na te denken door de vragen die zij stelde. Ook hielp dit samenwerken voor mij als stok achter de deur. Ik verdrink niet in mijn eigen gedachten en door samen het proces te doorlopen werkt dit voor mij als een soort reflectief motortje. Zo ben ik direct na mijn eerste prototype met piepschuim naar de houtwerkplaats gegaan voor het doorwerken van mijn product. Ook helpen zij met de puntjes op de i te zetten in mijn proces, doordat er een “buitenstaander” mee kijkt. 

In dit proces heb ik het belang van het testen van je ontwerp sterk gezien. Door mensen met mijn ontwerp bezig te zien kom ik op nieuwe ideeën, helpen zij mij het product aanscherpen, 

Emotioneel 


Makend onderzoek doen is niet iets wat je vanzelfsprekend doet. het werken in een ongewis 

proces is een bewuste keuze om je gevoelsprieten gespitst te houden in een ontwerpproces en niet alle keuzes vooraf te maken. Voor mij is het belangrijk om een duidelijke richting te hebben zodat ik niet verdrink in de keuzemogelijkheden die chaos kunnen creëren. De 2 weken van het ontwerpproces is als het waren een dans tussen richting en chaos waar ik aan het oefenen ben, de chaos niet alleen als overweldigend te ervaren maar ook als een moment van creatieve overload. Doordat ik dit kan benaderen als onderdeel van het proces in plaats van falen door het overzicht loosheid lukt het mij om de rust te bewaren. De rust helpt mij om in de chaos momenten te nemen om overzicht terug te brengen en keuzes te maken om mijn proces vorm te geven en te verantwoorden. 

Door de rust is het gelukt het gehele proces van start tot het testen en concretiseren te doorlopen. Waar ik voorgaande jaren werd ontmoedigd door gebrek aan overzicht, stress en ervaring waardoor ik kon stagneren in de fase waarin het moeilijk werd. Lukte het mij dit keer om de moeilijke fase als omvormings proces te zien. Hierdoor kon ik zonder te streng te zijn voor mijzelf ontwerpen in een ongewis proces en kreeg ik vertrouwen voor een geslaagd eind resultaat.